Jezioro Dobskie
Jest to obszar specjalnej ochrony (OSO) zajmujący powierzchnię 6452,25 ha. Duże, mezotroficzne jezioro z 4 wyspami, usytuowane w krajobrazie morenowym. Wyspy porośnięte są lasem liściastym. Jezioro otaczają łąki i pola uprawne, tylko od południa przylega kompleks leśny. Można tu spotkać wiele ciekawych głazów narzutowych. Występują tu następujące formy ochrony: Rezerwat Przyrody: Jezioro Dobskie (1833,2 ha), a także Obszar Chronionego Krajobrazu: "I" OCK woj. warmińsko-mazurskiego Wielkie Jeziora Mazurskie. Gniazduje tu powyżej 1% krajowej populacji kani czarnej (Milvus migrans) i orlika krzykliwego (Aquila pomarina); w stosunkowo wysokim zagęszczeniu występuje żuraw (Grus grus). Poza tym występują tu: bąk (Botaurus stellaris), bielik (Haliaeetus albicilla), błotniak łąkowy (Circus pygargus), błotniak stawowy (Circus aeruginosus), błotniak zbożowy (Circus cyaneus), bocian biały (Ciconia ciconia), bocian czarny (Ciconia nigra), derkacz (Crex crex), dzięcioł białogrzbiety (Dendrocopos leucotos), dzięcioł czarny (Dryocopus martius), dzięcioł średni (Dendrocopos medius), gąsiorek (Lanius collurio), jarząbek (Bonasa bonasia), kania ruda (Milvus milvus), kormoran czarny (Phalacrocorax carbosinensis), kropiatka (Porzana porzana), ortolan (Emberiza hortulana), podróżniczek (Luscinia svecica), rybitwa rzeczna (Sterna hirundo), trzmielojad (Pernis apivorus), zielonka (Porzana parva), zimorodek (Alcedo atthis).

Puszcza Borecka
Jest to obszar specjalnej ochrony (OSO), którego powierzchnia wynosi 18962,76 ha. Obszar obejmuje zwarty kompleks leśny Puszczy Boreckiej, w skład którego wchodzą lasy liściaste i mieszane o bardzo zróżnicowanym typie siedliskowym. Duże przestrzenie zajmują drzewostany świerkowe rosnące na siedlisku lasowym. Rzeźba terenu jest mocno zróżnicowana, obniżenia zajęte są przez bagniste typy lasu lub przez otwarte mokradła. Puszczę odwadniają liczne rzeczki, w większości należące do zlewni rzeki Ełk dopływu Biebrzy i tylko niewielki jej obszar jest odwadniany przez cieki wpadające do rzeki Gołdapi oraz należące do zlewni Wielkich Jezior Mazurskich. Na obszarze puszczy znajduje się wiele drobnych zbiorników wodnych i kilka niewielkich jezior. W puszczy znajduje się wiele śródleśnych łąk, niektóre z nich są silnie zawilgocone. Szereg drzewostanów puszczańskich ma naturalny charakter. Największą powierzchnię (2/3 obszaru puszczy) zajmują lasy mieszane. Puszcza Borecka stanowi obszar chronionego krajobrazu („I” OCK woj. warmińsko-mazurskiego) z rezerwatami przyrody: Borki (232,0 ha), Lipowy Jar (48,5 ha), Mazury (372,7 ha), Wyspa Lipowa na Jeziorze Szwałk Wielki (2,7 ha). Jest ostoją ptasią o randze europejskiej. W okresie lęgowym obszar zasiedla powyżej 10% populacji krajowej dzięcioła białogrzbietego (Dendrocopos leucotos) i co najmniej 1% populacji krajowej następujących gatunków ptaków: bocian czarny (Ciconia nigra), dzięcioł średni (Dendrocopos medius), dzięcioł trójpalczasty (Picoides tridactylus), dzięcioł zielonosiwy (Picus canus), muchołówka białoszyja (Ficedula albicollis), orlik krzykliwy (Aquila pomarina), rybołów (Pandion haliaetus), żuraw (Grus grus); w stosunkowo wysokiej liczebności występują: bielik (Haliaeetus albicilla), kania czarna (Milvus migrans), jarząbek (Bonasa bonasia) i zimorodek (Alcedo atthis). Oprócz nich występują tu również populacje lęgowe takich gatunków jak: bąk (Botaurus stellaris), błotniak stawowy (Circus aeruginosus), bocian biały (Ciconia ciconia), derkacz (Crex crex), gąsiorek (Lanius collurio), kropiatka (Porzana porzana), muchołówka mała (Ficedula parva), podróżniczek (Luscinia svecica), rybitwa rzeczna (Sterna hirundo), trzmielojad (Pernis apivorus), zielonka (Porzana parva).

Bagna Nietlickie
Obszar specjalnej ochrony (OSO) o powierzchni 4080.76 ha. Jest to torfowisko niskie (efekt osuszenia znajdującego się tu niegdyś jeziora Wąż) z systemem rowów melioracyjnych, otoczone lasami brzozowymi, bagiennymi olszynami, pasem szuwarów i łąk ekstensywnie użytkowanych (łąki kośne, pastwiska). Obszar pokryty jest przez turzycowiska, trzcinowiska oraz zarośla wierzbowe. Ostoja jest odwadniana przez rzekę Wężówkę. 10% powierzchni obszaru ostoi zajmują bagna. Występują tu następujące formy ochrony: Użytek Ekologiczny Bagna Nietlickie (546,0 ha), a także Obszar Chronionego Krajobrazu Kraina Wielkich Jezior Mazurskich. Bagna Nietlickie są ważną ostoją ptasią o randze europejskiej. W okresie lęgowym obszar zasiedla co najmniej 1% populacji krajowej następujących gatunków ptaków: kropiatka (Porzana porzana), rybitwa czarna (Chlidonias niger), zielonka (Porzana parva); w stosunkowo wysokim zagęszczeniu występuje cietrzew (Tetrao tetrix tetrix) i wodniczka (Acrocephalus paludicola). Ostoja jest miejscem jesiennego zlotowiska żurawia (Grus grus), który występuje wówczas w ilości 2000-5000 osobników (powyżej 6% populacji szlaku wędrówkowego). Inne występujące tu gatunki ptaków to: bąk (Botaurus stellaris), bocian biały (Ciconia ciconia), bocian czarny (Ciconia nigra), błotniak stawowy (Circus aeruginosus), błotniak łąkowy (Circus pygargus), derkacz (Crex crex), dzięcioł białogrzbiety (Dendrocopos leucotos), gąsiorek (Lanius collurio), jarzębatka (Sylvia nisoria), orlik krzykliwy (Aquila pomarina), podróżniczek (Luscinia svecica), wąsatka (Panurus biarmicus), wodnik (Rallus aquaticus).